Eiceldonatie – Australië, wat is er met uw eiceldonoren gebeurd?

De eiceldonatiewetgeving en de regelgeving voor eiceldonoren variëren sterk per land. In de meeste landen is het doneren en ontvangen van eicellen legaal, er zijn verschillende eiceldonatieprogramma’s beschikbaar (verse of bevroren eicellen) en u kunt kiezen tussen niet-anonieme (open ID-donoren) en anonieme donateurs. In sommige landen worden eiceldonoren financieel gecompenseerd, terwijl in andere landen, zoals Australië, eiceldonatie altruïstisch is.

Zwanger worden met donoreicellen in Australië

Wat is de situatie van eierontvangers in Melbourne, Sydney, Brisbane of Perth? Helaas laat het veel te wensen over. De wet is stijf en achterhaald. Volgens de Australische regelgeving moeten eiceldonoren en -ontvangers bij elkaar bekend zijn en kunnen eicel- en spermadonoren er niet voor kiezen om anoniem te zijn – ze worden open ID-donoren genoemd. Alle Australische eiceldonoren worden geregistreerd in een speciaal register en dergelijke gegevens zijn beschikbaar voor het kind wanneer het 18 jaar oud wordt.

Is het gemakkelijk om een ​​eiceldonor te vinden in Australië?

Het zoeken naar een eiceldonor in Australië is misschien niet eenvoudig en kan een behoorlijke uitdaging zijn. Open ID-donorregels houden in dat sommige patiënten zich wenden tot een familielid of vriend die bereid is haar eicellen te doneren. Hoe zit het met degenen die niet zoveel geluk hebben met zo’n genereus persoon in de buurt? Alle andere vrouwen die eicellen nodig hebben, zoeken hun toevlucht tot de Australische eiceldonorforums, waarbij ze vaak online smeken en smeken om een ​​geschikte donor te vinden. Zelfs als ze een donor vinden die ze leuk vinden (passend bij fenotype, hogere opleiding, interesses, enz.), betekent dit niet dat deze donor de ontvanger zal accepteren. Bovendien lijkt de kans klein dat het fenotype van de donor overeenkomt met de ontvanger, omdat dit voor de donoren geen rol lijkt te spelen: de potentiële ontvangers blijven aan hun genade overgeleverd. Het lijkt erop dat het een voortdurende strijd is. De potentiële ontvangers beschreven de situatie als verontrustend, oneerlijk en stressvol, schrijft Mark Saunokonoko in zijn artikel voor Nine. Zelfs Australische vruchtbaarheidsartsen zijn voorzichtig met het adviseren van de eiceldonorroute, omdat ze de huidige situatie in Australië kennen. Het is niet ongebruikelijk dat potentiële ontvangers te maken krijgen met bijzondere en zeer twijfelachtige eisen van donoren. Sommigen van hen vragen om een ​​rol te spelen in het leven van het kind, zoals het bijwonen van verjaardagen en bezoeken tijdens nationale of religieuze feestdagen. Voor sommige paren kan dit moeilijk te accepteren zijn. Veel ontvangers stemmen in met verschillende eisen omdat donoren zo schaars zijn. Sommige ontvangers geven er de voorkeur aan om relaties op afstand te hebben met hun eiceldonor en besluiten daarom naar het buitenland te reizen om gebruik te maken van de anonieme donordiensten. Het lijkt gemakkelijker en minder stressvol. Bovendien staan ​​vrouwen die het aanbod van een Australische donor weigeren op de zwarte lijst en kunnen ze hun zoektocht niet voortzetten. Eicelontvangers zijn aangespoord actief te zijn op de Australische eierforums en frequente bijeenkomsten om hun kansen op het sluiten van de deal met een donor te maximaliseren.

Donoreicellen in Australië – het tekort en het geld

De Australische wet op het verbod op het klonen van mensen voor reproductie verbiedt het verkopen of kopen van menselijke eicellen, sperma en embryo’s. Het is ook illegaal om eiceldonoren te betalen. Het hele idee om de handel in menselijk biologisch materiaal te verbieden is een heel redelijk idee; Dit weerhoudt sommige mensen er echter niet van om hiervan te profiteren. Veel kinderloze paren die dringend donoreicellen nodig hebben, zullen er alles aan doen (zelfs betalen) om hun droom te verwezenlijken. Deze betalingen dekken meestal de “redelijke kosten” die eiceldonoren maken, zoals doktersafspraken, reizen, medicijnen of zelfs parkeren. Een ander probleem waarmee eierontvangers worden geconfronteerd, is tijd. Sommige echtparen staan ​​al meer dan vier jaar op de wachtlijst zonder ook maar in de buurt te komen van het vinden van een donor Europese vruchtbaarheidsklinieken biedt doorgaans wachtlijsten van 1-2 maanden en sommige klinieken bieden eiceldonoren aan die onmiddellijk beschikbaar zijn voor een nieuwe cyclus. De meeste klinieken in Europa hebben hun eigen eicelbanken of werken ermee de grootste banken in Europa die bevroren eicellen leveren en sperma op een tijdstip dat de patiënt het beste uitkomt. Sommige eicelontvangers uit Australië maakten zelfs melding van oneerlijke praktijken van donoren die meer geld eisten nadat ze hun hormonale stimulatie begonnen te ondergaan of soms zelfs 1 week vóór het bezoek aan de kliniek. Ze bedreigden de vrouwen door zich terug te trekken uit de deal als ze niet meer geld kregen. Er zijn donoren geweest die zich op het laatste moment terugtrokken – dat vergroot de stress die de eicelontvangers ervaren.

Eiceldonatie in het buitenland/in Europa

Australische vrouwen zoeken online naar eiceldonoren, op forums en in Facebook-groepen. Er is echter gemeld dat wanneer sommigen van hen hebben geprobeerd een behandeling voor eiceldonatie in het buitenland te bespreken of eicellen te kopen bij een eicelbank in het buitenland, ze online zijn aangevallen en uit groepen zijn verbannen. Mogelijk bent u geïnteresseerd in het lezen van: Australiërs gaan naar Europa voor IVF met donoreicellen Sommige Australische vrouwen gaven de zoektocht naar een donor in hun thuisland op en besloten naar overzeese IVF-klinieken te reizen (in Spanje, Griekenland of Oekraïne) en hebben betaalbare eiceldonatie daar. Sommige Australische vrouwen hebben het zoeken naar een donor in hun thuisland opgegeven en besloten naar het buitenland te reizen voor een IVF-behandeling (in Spanje, Griekenland of Oekraïne) en hebben betaalbare eiceldonatie daar. Eiceldonatie in het buitenland lijkt eenvoudiger, stressvrij en zonder alle rompslomp die de omgang met een Australische donor met zich meebrengt. In IVF-klinieken in Europa hoef je de donor niet eens te ontmoeten. Ze blijven anoniem. Steeds meer Australiërs reizen voor IVF met donoreicellen naar Spanje, Oekraïne, Tsjechië, de VS en Argentinië. Het wordt steeds populairder en gebruikelijker dan in het verleden. Als ze voor een kliniek in Europa kiezen, hebben ze veel opties om uit te kiezen:

• Anonieme eiceldonoren – de eiceldonor blijft anoniem, er is geen toegang tot de foto van de donor. Fenotype-matching is echter verplicht (vruchtbaarheidsklinieken in Griekenland, Spanje, enz.),
• Anonieme eiceldonoren – u kunt de foto van de donor als baby zien (vruchtbaarheidsklinieken in Oekraïne en Rusland),
• Anonieme eiceldonoren – u kunt de foto van de donor zien (vruchtbaarheidsklinieken in Oekraïne en Rusland),

Wanneer patiënten in Europa met een IVF-behandeling beginnen, hebben ze alleen te maken met de kliniek, niet met de donor. Een patiënt koopt een eiceldonatieprogramma uit een kliniek. Naar het buitenland reizen voor een vruchtbaarheidsbehandeling kan door sommigen als een nieuw idee worden gezien, maar dat is het niet. Australiërs zijn gewend om naar het buitenland te reizen om tandheelkundige ingrepen of cosmetische chirurgie (neuscorrectie, borstvergrotingsoperaties) te laten uitvoeren in Europa of Azië. Vooral vanwege de goedkopere behandelingen. Onvruchtbare paren zijn bereid veel te doen om hun ouderschapsdroom te verwezenlijken. Naar het buitenland reizen is niet zo’n groot offer voor mensen die bereid zijn veel moeite te doen om ouders te worden. Australische ontvangers van eicellen zeggen dankbaar te zijn voor de genereuze donoren en hun mooie gebaren; ze zijn echter niet van mening dat al deze beperkingen en beperkingen noodzakelijk zijn. Wanneer u naar een vertrouwde IVF-kliniek in het buitenland gaat, kunt u eenvoudig eicellen en sperma kopen en de embryotransfer in de kliniek laten plaatsvinden. De uiteindelijke beslissing over waar een IVF-behandeling moet plaatsvinden, ligt bij vrouwen die van plan zijn zwanger te worden met donoreicellen. Als ze er de voorkeur aan geven dat hun kind toegang heeft tot informatie over de eiceldonor wanneer het 18 jaar wordt en het zware, tijdrovende en moeilijke proces van het vinden van een geschikte donor in hun thuisland kan doorstaan, dan zou IVF in Australië een goede oplossing voor hen moeten zijn. Aan de andere kant, als u niet het gevoel heeft dat het nodig is dat uw kind de eiceldonor in zijn volwassen leven ontmoet (die een vreemde voor hem zal zijn), kunt u de anonieme donorroute kiezen. Dit betekent niet dat u moet verbergen dat de conceptie van uw kind met behulp van donoreicellen heeft plaatsgevonden. Uw kind moet weten waar hij vandaan komt. Als u zich prettig voelt bij deze optie en liever in contact komt met een kliniek waar u eenvoudig een eiceldonatieprogramma kunt aanschaffen en ondergaan, dan is een IVF-behandeling in het buitenland de beste oplossing voor u en uw partner. Er lijkt geen sprake te zijn van enige verandering in de wet met betrekking tot eiceldonatie in Australië en daarom wordt voorspeld dat de vraag naar donoreicellen in Australië net als elders zal blijven groeien.