Baby met 3 ouders – baanbrekende pronucleusoverdracht – interview met Nadiya Clinic

Drieouderbaby – het begin

Laten we beginnen met het vroege begin van een IVF-behandeling. IVF was inderdaad een doorbraak in de behandeling van onvruchtbaarheid en hoewel de eerste IVF-baby in 1978 werd geboren, waren niet alle medische gevallen een succes. Dr. Valery Zukin van de Nadiya Clinic merkte op dat een van de embryo’s van zijn patiënt zich niet meer ontwikkelde op dag 2 na de bevruchting. De oorzaak van de embryo-arrestatie was op dat moment nog niet bekend. Uiteindelijk slaagde de patiënte erin dankzij IVF met donoreicellen – ze kreeg twee prachtige meisjes. Het gebruik van donoreicellen was echter een enorme psychologische klap voor haar en ze vond het jammer dat ze geen baby’s kon krijgen die genetisch aan haar verwant waren. Nu weten we dat embryo-arrestatie of neonatale babyverlies veroorzaakt kunnen worden door defecten in het DNA; de verscheidenheid aan DNA in de celkern die ook uw oogkleur, etnische kenmerken en gevoeligheid voor bepaalde ziekten bepaalt. De menselijke kern bevat 25.000 genen van de vader en de moeder en het cytoplasma van het eicel bevat slechts 37 genen. Als de mitochondria van de moeder, die deel uitmaken van het cytoplasma van de moeder, een defect vertonen, kan de vrouw een baby baren met een genetische ziekte, die vaak fataal is. De wetenschappers dachten: “Wat als we de kern van de ouders eruit konden halen en deze in een donoreitje konden plaatsen waaruit de kern al eerder was verwijderd?” Het nieuwe embryo zou dan het pronucleaire DNA van de beoogde ouders en de gezonde mitochondriën van een eiceldonor bevatten. Zo’n embryo kan teruggeplaatst worden in de ontvangende patiënt en kan zich blijven ontwikkelen zonder erfelijke mitochondriale ziekte. In 2003 deed Dr. John Zhang de eerste poging om de pronucleus over te brengen, maar zonder enig succes. Toch markeerde hij het begin van een nieuw tijdperk in IVF. Rond deze tijd verbood de FDA (de Amerikaanse Food and Drug Administration) de procedure in de VS en kwamen alle onderzoeken en experimenten over de hele wereld tot stilstand. Jaren gingen voorbij en in 2015 besloot het Britse parlement de procedure in Groot-Brittannië te legaliseren. Wat bracht de Britse politici ertoe een dergelijk besluit te nemen? Mitochondriale ziekten en het geval van Sharon Bernardi. De vrouw die zeven kinderen verloor aan een zeldzame genetische aandoening. In het geval van Sharon bleek het probleem de ziekte van Leigh te zijn, een ziekte die het centrale zenuwstelsel aantast en die de mitochondriën van de moeder op de loer lag. Deze zeven pijnlijke verliezen gaven haar de wilskracht en de kracht om rusteloos naar antwoorden te zoeken en medisch onderzoek te ondersteunen waarmee defect genetisch materiaal kon worden vervangen door DNA van een gezonde donor. Ze schreef een brief aan het Britse parlement met het verzoek de procedure te legaliseren en dat lukte. Op dit moment, Groot-Brittannië is het enige land ter wereld waar pronucleusoverdracht legaal is en Oekraïne is een land zonder restrictieve regelgeving en waar klinische onderzoeken zijn toegestaan.

Pronucleus-overdracht – het succes

In 2013 zijn experimenten in Oekraïne gestart. De eerste baby die dankzij pronucleusoverdracht werd verwekt, werd in 2016 in China geboren. Oekraïne trad snel in de voetsporen van China. In januari 2017 werd in de Nadiya Clinic in Oekraïne opnieuw een baby geboren van een moeder die meerdere mislukte IVF-procedures had ondergaan. De media noemden de behandeling al snel een drieouderbabyprocedure, maar veel medische professionals gebruiken deze term niet. Meerdere herhaalde miskramen, doodgeboorte of verlies van een kind zijn altijd ongelooflijk pijnlijke ervaringen. En niet de onderwerpen waar gemakkelijk over gesproken wordt. Toch is het heel bemoedigend om te weten dat wetenschappers en artsen meedogenloos werken aan het vinden van de oorzaken en het aandragen van oplossingen. Er is altijd hoop. Vandaag praten we met Dr. Valery Zukin, MD, Ph.D., en een MBA-directeur van de Clinic of Reproductive Medicine Nadiya, die hoop kan brengen aan veel onvruchtbare paren.

Dorothy (EggDonationFriends): Wat is eigenlijk pronucleaire overdracht, door de media ‘drieouderbabyprocedure’ genoemd?

Dr. Valery Zukin: Het is een innovatieve procedure waarbij de eicel en de donoreicel van de patiënt worden bevrucht met behulp van gezond sperma, waarna de embryoloog de pronucleus uit beide eicellen verwijdert. De pronucleus van de patiënt wordt vervolgens overgebracht naar het cytoplasma van het donorei. Als gevolg hiervan ontvangen we een gereconstrueerd embryo dat de pronucleus van de beoogde ouders en het cytoplasma van de donor bevat, met zeer weinig genen van de donor. De baby die uit een dergelijke procedure voortkomt, zal het merendeel, maar niet al het DNA van de beoogde ouders hebben. Daarom hebben de journalisten de procedure een drieouderbaby genoemd. De pronucleaire overdracht is een onderdeel van de mitochondriale vervangingstherapie (MRT), die ook wel mitochondriale donatie wordt genoemd. Bij deze therapie worden de mitochondriën in één of meer cellen vervangen om een ​​genetische ziekte te voorkomen of te verbeteren. Het is de moeite waard te vermelden dat MRT is ontstaan ​​als een speciale vorm van IVF waarbij een deel (of al het) mitochondriale DNA van de toekomstige baby afkomstig is van een vrouwelijke donor. We kunnen deze techniek nu gebruiken in gevallen waarin een patiënt genen draagt ​​voor mitochondriale ziekten. De video hierboven laat het hele proces heel duidelijk zien.

Is pronucleaire overdracht een alternatief voor de behandeling met eiceldonatie, vooral voor patiënten die een genetische band met hun baby willen hebben?

Dr. Valery Zukin: Ja, zonder enige twijfel. Met MRT kunnen vrouwen die drager zijn van een genetische ziekte een kind krijgen met behulp van haar eigen biologische materiaal plus mitochondriën van een donor.

Wat zijn de indicaties voor een drieouderbabyprocedure? Zou u deze procedure aanbevelen aan patiënten met genetische aandoeningen die erfelijk zijn?

Dr. Valery Zukin: Ik zou MRT vooral aanbevelen aan patiënten:

• die willen voorkomen dat mitochondriale ziekten worden doorgegeven aan hun nakomelingen,
• die een arrestatie van embryo- of eicelrijping hebben meegemaakt,
• en met herhaald implantatiefalen van onbekende etiologie.

Er is een onderzoek geweest dat beweert dat mitochondriaal DNA ook van de vader wordt geërfd. Heeft uw onderzoek dit bevestigd?

Dr. Valery Zukin: Ja, ik heb deze publicaties gelezen. Maar op dit moment hebben we geen bevestigde erfelijke ziekten die via de mitochondriën van een vader zijn overgedragen. Het is een zaak die verder onderzoek en onderzoek vereist.

Welke tests moet een patiënt ondergaan vóór pronucleaire overdracht?

Dr. Valery Zukin: Alleen reguliere tests die we uitvoeren vóór de IVF-behandeling. In gevallen van mitochondriale ziekten hebben we een onderzoek van het mitochondriaal DNA van de patiënt nodig. In gevallen van arrestatie van de rijping van embryo’s en eicellen raden we aan specifieke genen te onderzoeken (TUBB 8, PADI 6, PATL 2).

14 van de 21 overdrachten waren niet succesvol, waarschijnlijk vanwege de leeftijd van de ontvangende patiënten. Is de lage eicelkwaliteit de oorzaak? Wat is het maximum? leeftijd van de eicelontvanger die u zou accepteren voor deze procedure?

Dr. Valery Zukin: Volgens ons beste weten zijn we op dit moment bereid patiënten jonger dan 42 jaar te accepteren. We hebben gemerkt dat de maximale efficiëntie werd waargenomen bij ontvangers jonger dan 38 jaar.

Er is bevestigd dat er al 7 baby’s zijn geboren dankzij nucleaire overdracht in de Nadiya Clinic. Hoe gaat het met ze?

Dr. Valery Zukin: Tot nu toe hebben we geen problemen ondervonden bij de ontwikkeling ervan. De meest recente geboorte resulteerde in een gezonde jongen die op 18 december 2018 werd geboren. Een ander meisje dat werd verwekt met behulp van pronucleaire overdracht heeft zojuist haar tweede verjaardag gevierd! Bovendien heeft haar moeder onlangs opnieuw een embryotransfer ondergaan van een ingevroren “gereconstrueerd” embryo dat 2 jaar geleden door ons “gecreëerd” is. Dit is fantastisch nieuws.

Sommige genetici en ethici zijn bang dat de procedure zou kunnen resulteren in nieuwe ziekten die erfelijk kunnen zijn of dat het de eerste stap zou kunnen zijn in de richting van een trend van 'designerbaby’s’: baby’s die genetisch zijn gemodificeerd volgens de eisen van de ouders. Wat is uw visie hierop?

Dr. Valery Zukin: Ik denk dat het meer een ethische drempel is. Ik houd niet van de term ‘designerbaby’s’. Het gaat niet om genetische modificatie; het is een soort behandeling. Het is nu een noviteit, maar ik denk dat de samenleving aan deze behandeling zal wennen. Ik heb al „onze baby’s” ontmoet. Ze zijn niet anders dan andere baby’s. Je zou pas over hun ongebruikelijke en unieke DNA-combinatie weten na het doen van specifieke tests.

Wat is volgens u de toekomst van mitochondriale vervangingstherapie?

Dr. Valery Zukin: Ik denk dat dit soort behandelingen zich verder zal ontwikkelen. Op dit moment proberen we verouderingsaneuploïdie te overwinnen door gebruik te maken van een modificerende technologie van nucleaire overdracht. Als we dit zouden kunnen doen, zal dit de hoop zijn voor veel volwassen vrouwen en hun kans om genetisch verwante baby’s te krijgen, zelfs nadat ze de leeftijd van 42 jaar hebben bereikt. Ik denk dat de toekomst er veelbelovend uitziet.